Նկարազարդումներ / Illustrations

40 տարվա լռություն

14 տարեկանում նա քեռորդու բռնաբարության զոհը դարձավ, սակայն, հարազատների աջակցությունն ստանալու փոխարեն, մեկ տարի անց հոգեբուժարան տեղափոխվեց։
«Մայրս ասում էր՝ սո՛ւս, լռի՛, մյուսները չէին հավատում պատմածներիս»։

Պատմություններ

«Երկնքում զգում ես՝ կյանքդ բառի բուն իմաստով քո ձեռքերում է»․ Դիանա Սահակյան՝ բժիշկը, որ դարձավ Հայաստանի առաջին կին օդաչուն

Վախենալ պետք չէ, ուղղակի պետք է հիշել, որ դու պատասխանատու ես ոչ միայն քո, այլև ինքնաթիռում և դրա տակ՝ երկրի վրա, գտնվող մարդկանց կյանքի համար

«Ամենամեծ ծուղակն այն է, որ մեզ թվում է՝ մեզ կսիրեն, եթե ավելի գեղեցիկ լինենք». Լիլիթ Բասյանը՝ ալեկոծությունից ինքնավստահություն

«Ես այսօր հաշտ եմ ինձ հետ, գիտեմ՝ երկրի ու երկնքի միջև ճիշտ իմ տեղում եմ, մարմնում, որն իմն է ու սիրելի, բացարձակ երջանկության մեջ: Հիմա գիտեմ՝ իմ հաղթանակը ես եմ, այնպիսին, ինչպիսին կամ»,– ասում է Լիլիթը։

«Միշտ հիշել եմ մորս խոսքը՝ երբեք կանգ չառնել ճանապարհի կեսին, ու գնացել եմ առաջ».  Մոնիկան՝ դժվար կյանքից գեղեցկության թագուհի 

Ինձ համար իմ արժեքները միշտ շատ հստակ են եղել․ ապրել այնպես, որ հայրս ինձնով հպարտ լինի։ Կարծում եմ՝ մայրիկից հեռու, միայնակ կյանքը ևս օգնել է ինձ, որովհետև հասկանում էի, որ ես՝ առավել քան մյուսները, իրավունք չունեմ շեղվելու իմ սկզբունքներից

«Պարտությունը կարող է կոտրել, բայց կարող է նաև ամենամեծ հաղթանակի ծնողը դառնալ․ որոշողը դու ես»․ Վերա Հովհաննիսյան

«Ինձ համար պարտությունը նման է պարսատիկով հարվածելուն․ որքան ուժեղ ես ձգում ռետինը, այնքան հարվածդ հուժկու է լինում։ Պարտությունը պետք է այդպես ընկալել՝ որպես հետքայլ, որն անում ես առաջ սլանալու համար ուժ հավաքելու նպատակով»,- ասում է Վերան, որի կյանքն առաջին հայացքից նման է իր պատրաստած տորթերին՝ հեքիաթային գեղեցկությամբ ու անկշռելի քաղցրությամբ։ 

«Պետք է դնել նպատակներ, աշխատել ու հասնել դրանց». Անժելան՝ առողջ սննդի հայտնի սրճարանի տիրուհին

Առաջին հերթին կոտրեցի կարծրատիպը, որ առողջ սնվելը կարող է համեղ լինել: Երկրորդը՝ որ մայր լինելով՝ կարող ես մեծ հաջողությունների հասնել և ստեղծել քո աշխատանքը: Եվ, ամենակարևորը՝ որ միշտ ժամանակ կա քեզ համար

«Մի կյանք ունենք և մենք ենք որոշում՝ լինել զոհ, թե հաղթող». Արուսիկ Մկրտչյան

«Դա միակ դեպքն էր, երբ ես մտածում էի հանրային կարծիքի մասին՝ լռեցնելով ներքին ձայնս: Ու հիմա գիտեմ՝ դա կլինի նաև վերջին դեպքը, որովհետև երբեք չի կարելի թույլ տալ, որ քեզ զոհաբերեն: Մեր հերթական բաժանության ժամանակ ծանոթներիցս մեկն ասաց՝ սերը պետք է հեշտ լինի: Այդ միտքը մինչև հիմա ինձ հետ է, որովհետև, իրոք, սերը, որի պահպանման համար դու անընդհատ ստիպված ես ջանք գործադրել, տանջվել, դատապարտված է»,- ասում է Արուսիկը:

«Ամաչում էի ինքս ինձնից, որ թույլ եմ տվել կործանել երազանքներս, բայց հետո հիշեցրի ինքս ինձ՝ ուժեղ ես, կարող ես». Աննա Ավակովան՝ ֆիթնես բիկինիի դափնեկիր

Չէի կարողանում նայել հայելուն, մարզասարքերին, ամաչում էի ինքս ինձնից, որ թույլ եմ տվել կործանել երազանքներս։ Աշխատանքի վերադառնալն անհնար էր՝ համավարակի տարածման պատճառով։ Բայց հետո ինձ հավաքեցի, հիշեցրի ինքս ինձ՝ ուժեղ ես, կարող ես

Այդ պահին հասկացա՝ ոչ մեկին երբեք իրավունք չեմ տալու ոտք դնել երազանքներիս վրա, այդպես էլ անում եմ․ Քրիստինե Հովսեփյան` դհոլի թագուհին

Դհոլը ձեռքին փոքրիկ աղջկան երթուղայինում հաճախ էին ավելորդ հետաքրքրությամբ նայում, հարցնում՝ ի՞նչ գործ ունես, դհոլն աղջկա գործ չէ: Այդ տարիքում, իհարկե, նեղանում էր, բայց թույլ չէր տալիս, որ կողքի կարծիքներն ազդեն իր վրա: